İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
28.06.2026
Esas No: 2026/590 Karar No: 2026/1144
Anahtar kelimeler: tebligat
T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
11\. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : 2026/590
KARAR NO : 2026/1144
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İZMİR 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/11/2025 - 24.03.2026 (Ek Karar)
NUMARASI : 2023/1046 E. 2025/1019 K.
DAVANIN KONUSU : Menfi Tespit (Kooperatif Aidat Borcundan Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ : 29.06.2026
KARAR YAZIM TARİHİ : 29.06.2026
İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 14.11.2025 tarih 2023/1046 E. 2025/1019 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :
DAVA : Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ....’un 08.09.1978 tarihinde 538 üye numarası ile davalı kooperatife üye olduğunu, murisin 21.09.1993 tarihinde vefat ettiğini, davalı kooperatifin 18.12.1993 tarihli yönetim kurulu kararı ile murisin kooperatif ortaklığından ihracına karar verildiğini, bu kararın iptali istemiyle müvekkilleri tarafından Karaburun Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/169 Esas sayılı dosyasında açılan davanın reddine karar verildiğini, kararı istinaf etmeleri üzerine Dairemizin 2017/1263 E. 2019/381 K. sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne, davalı kooperatifin 18.12.1993 tarihli yönetim kurulu kararının iptaline karar verildiğini, bu kararın Yargıtay tarafından onandığını, kesinleşmiş mahkeme kararına rağmen davalı kooperatifin müvekkillerinin üyelik kaydını yapmadığını, bunun üzerine müvekkillerinin 21/06/2021 tarihinde davalı kooperatife başvurarak yasal mirasçıların ortaklık pay defterine kayıtlarının yapılmasını ve yükümlülüklerinin bildirilmesini istediklerini; ancak müvekkillerinin üyelik kaydı yapılmadığı gibi ortaklık senetlerinin gönderilmediğini ve kooperatif ortaklığından doğan hak ve yükümlülüklerinin bildirilmediğini, davalı kooperatifin 28.12.2021 tarihli ihtarnamesinde aidat borcunun hangi dönemlere ait olduğunun ve uygulanan faiz oranının açıkça belirtilmediğini, alacağın mahiyetinin belli olmadığını, Kooperatifler Kanunu’nun 27. maddesinin aksine ödemelerle ilgili olarak ihtarnameden önce müvekkillerine elden yazılı olarak taahhütlü mektupla veya ilanen tebligatla herhangi bir bildirimin yapılarak süre verilmediğini, direkt olarak ikinci ihtarnamenin gönderildiğini; gönderilen ihtarname ile müvekkillerini üye olarak kabul etmek zorunda kaldığını, müvekkillerinin hiçbir genel kurula çağrılmadıklarını ve kooperatifin faaliyetleri konusunda bilgilendirilmediklerini iddia ederek, 28.12.2021 tarihli ihtarname ile müvekkillerinden istenen 1.238.026,59 TL gecikmiş aidat ve gecikme faizi alacağı sebebiyle müvekillerinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
CEVAP : Davalı vekili, zorunlu arabuluculuk başvuru şartının yerine getirilmediğini, davacılar hakkında daha önceki üyelikten çıkarma işleminin ödeme yükümlülüklerini yerine getirmemeleri sebebiyle olduğunu, davacı mirasçıların üye kayıtlarının yapıldığını ve kendilerine aralarından bir kişinin temsilci olarak bildirilmesi isteğini içeren iadeli taahhütlü mektuplar ile güncel borç miktarını bildirir ihtarnamelerin gönderildiğini, davacılara ihtarnamelerle yasaya uygun şekilde bildirim yapıldığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Karaburun Asliye Hukuk Mahkemesi’nin (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) 2015/169 Esas 2017/30 Karar sayılı dosyasında davacı mirasçılar tarafından davalı kooperatif aleyhine kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptalinin istendiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği, bu kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir BAM 11. Hukuk Dairesi’nin 11.03.2019 tarihli 2017/1263 Esas ve 2019/381 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verildiği, kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği; mahkemece alınan bilirkişi raporunda mevcut defter ve kayıtlarla sınırlı olarak yapılan incelemeler sonucunda 2021 yılı Aralık ayı itibariyle genel kurul kararları doğrultusunda davacılardan istenebilecek alacak miktarının 30.751,79 TL’si aidat ve 195.066,64 TL’si gecikme faizi olmak üzere toplam 225.818,43 TL olarak hesaplandığı, hesaplanan borç miktarına şerefiye bedeliyle 01.08.1993 tarihi itibariyle hesaplanmış olan borç miktarının dahil olmadığını, 01.08.1993 tarihi itibariyle oluşan borç miktarının tespit edilebilmesi için Karaburun Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/169 Esas ve 2017/30 Karar sayılı dosyanın incelenmesi ve şerefiye raporunun sunulması gerektiği yönünde görüş bildirildiği, ilgili dosya incelenerek hazırlanan ek raporda, cari hesap ekstresine göre davacıların murisinin 1993 yılı Temmuz ayı itibariyle 3.395.093,00 TL borcunun bulunduğu, TL'den altı sıfırın atıldığı 2006 yılı itibariyle 3,40 TL’ye tekabül ettiği, bu borç için dava tarihi itibariyle istenebilecek faiz miktarının kök rapordaki ölçüler esas alınmak suretiyle toplam 62,43 TL olduğu, genel kurul tutanaklarına göre konutların kuralarının 1993 yılında çekildiği, murise 17 numaralı konutun isabet ettiği; şerefiye raporuna göre 17 numaralı bağımsız bölüme ait şerefiye bedelinin 168.000.000 TL (168,00 TL) olduğu, şerefiye bedellerinin 2005 yılı Ocak ayında ödendiği, dava tarihi itibariyle murise tahsis edilen taşınmaza ait şerefiye bedeli için istenebilecek faiz miktarının toplam 1.525,27 TL olduğu, murisin ortaklıktan çıkarılmasına ilişkin kararın mahkeme kararıyla iptal edildiği, böylece kooperatif ortaklığının kesintisiz olarak devam ettiği, ayrıca davacı mirasçıların 03.12.2021 tarihli yönetim kurulu kararı ile ortaklığa kabul edildikleri, murisin 1993 yılında ortaklıktan çıkarıldığı ve aynı yıl vefat ettiği, ortaklıktan çıkarma kararının kesinleştiğini düşünen kooperatif yönetiminin bu tarihten sonra mirasçıları genel kurul toplantılarına çağırmadığı, 03.12.2021 tarihli kararla ortaklığa kabulden sonra genel kurul toplantılarına çağırdığı, kooperatif yönetiminin 1.238.026,59 TL borç tutarının nasıl hesaplandığının anlaşılamadığı; davacının dava tarihi itibariyle, 1993 Temmuz ayı itibariyle oluşan ortaklık borcu ile şerefiye borcu dahil anapara borcu 30.923,19 TL ve gecikme faizi borcunun 196.654,34 TL olduğu yönünde görüş bildirildiği, kök ve ek raporun açıklayıcı, denetlenebilir nitelikte, somut olaya uygun ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının davacılara gönderdiği İzmir 6. Noterliği’nin 28.12.2021 tarihli 24604 yevmiye numaralı ihtarnamesi kapsamında davacıların davalıya 1.010.449,00 TL borçlu olmadıklarının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
İSTİNAF NEDENLERİ : Davalı vekili, hükme esas bilirkişi raporlarının yöntem ve veri bütünlüğü bakımından hüküm kurmaya elverişli olmadığını, raporların denetlenebilirliği tartışılmadan hüküm kurulduğunu, uyuşmazlığın uzun yıllara yayılan kooperatif ilişkisinde aidat, şerefiye, gecikme faizi ve sair diğer yükümlülüklerin tespitini gerektiren teknik bir hesap uyuşmazlığı olduğunu, bilirkişi raporlarında bazı dönem genel kurul tutanaklarının dosyada bulunmaması, bazı kayıtlardaki boşluklar ve ihtarname tutarının kooperatifçe hangi kalemlerden oluşturulduğunun dosya kapsamında açıkça gösterilememesi nedenleriyle ihtarname tutarına göre daha düşük bir borç hesabı üretildiğini; raporlar, ihtarname tutarı ile rapor hesabı arasındaki farkın hangi kalemlerden ve hangi dayanaklardan doğduğunun ortaya konulmadığını, dönemsel yükümlülükler, ek ödemeler, muacceliyet, gecikme faizi dayanakları ve bunların ortak bazlı cari hesap düzeni gibi kooperatif alacak kalemlerinin tam olarak netleştirilmediğini istinaf sebepleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİNCE VERİLEN EK KARARIN ÖZETİ: Mahkemece 24.03.2026 tarihli ek kararı ile, davalı kooperatifin 02.03.2026 tarihli dilekçe ile istinaf talebinde bulunulduğu, davalı kooperatife 03.03.2026 tarihinde muhtıra yazılarak istinaf harçlarını yatırması için süre verildiği, muhtıranın davalı kooperatife 08.03.2026 tarihinde tebliğ edildiği, davalı kooperatifin muhtıraya rağmen istinaf harçlarını yatırmadığı gerekçesiyle kararın davalı kooperatif tarafından istinaf edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.
Davalı vekilince ek karara karşı istinaf yoluna başvurulmuştur.
EK KARARA KARŞI SUNULAN İSTİNAF NEDENLERİ: Davalı vekili, 02.03.2026 tarihli dilekçe ile asıl kararı istinaf ettiklerini, 03.03.2026 tarihinde taraflarına avans ve harç tamamalama ihtarı gönderildiğini, ancak sağlık sorunları nedeniyle söz konusu tebligatı açamadıklarını ve sürenin geçirildiğini, sağlık raporunu istinaf dilekçesi ekinde ibraz ettiklerini belirterek kararın davalı kooperatif tarafından istinaf edilmemiş sayılmasına dair ek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
GEREKÇE : Dava, kooperatif üyeliği nedeniyle davalı kooperatife borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, ayrıca ek karar ile davalı tarafça kararın istinaf edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.
Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.
İlk derece mahkemesince verilen 14.11.2025 tarihli kararın davalı kooperatif vekili Av.... tarafından istinaf edildiği, ilk derece mahkemesince davalı vekiline gönedirilen 03.03.2026 tarihli muhtırada dosyanın istinafa gidiş dönüş ve tebliğ giderleri ile istinaf harcının yatırılması için bir haftalık kesin süre verildiği, aksi halde istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılacağının ihtar olunduğu, bu muhtıranın davalı vekiline 08.03.2026 tarihinde tebliğ edildiği, verilen bir haftalık kesin süre içerisinde istinaf harcının yatırılmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin 14.11.2025 tarihli ek kararı ile davalı kooperatif tarafından kararın istinaf edilmemiş sayılmasını karar verildiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili Av. ..., mahkemeye sunduğu 14.04.2026 havale tarihli istinaf dilekçesinde, hastalık nedeniyle ara karar gereğinin süresinde yerine getirilemediğini belirterek buna ilişkin özel .... tarafından verilen 07.03.2026 tarihli istirahat raporunu dosyaya sunmuştur.
Davalı vekilince sunulan raporun resmi bir niteliği bulunmamakla birlikte, sunulan raporda davalı vekilinin istirahatli sayılacağı günlerin 07.03.2026, 08.03.2026 ve 09.03.2026 tarihlerini kapsadığı, oysa ara karar ile davalı tarafa verilen 1 haftalık kesin sürenin 15.03.2026 tarihinde sona erdiği anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.
Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
2-Davalı yönünden istinaf karar harcı olan 732,00-TL'den peşin alınan 17.255,94 \* 2 =34.511,88-TL'nin mahsubu ile bakiye fazla yatan 33.779,88-TL harcın ve talep halinde yatırana iadesine,
3-İstinaf başvurusu nedeniyle davalı tarafından yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına
Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 29/06/2026
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
11\. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : 2026/590
KARAR NO : 2026/1144
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İZMİR 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/11/2025 - 24.03.2026 (Ek Karar)
NUMARASI : 2023/1046 E. 2025/1019 K.
DAVANIN KONUSU : Menfi Tespit (Kooperatif Aidat Borcundan Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ : 29.06.2026
KARAR YAZIM TARİHİ : 29.06.2026
İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 14.11.2025 tarih 2023/1046 E. 2025/1019 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :
DAVA : Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ....’un 08.09.1978 tarihinde 538 üye numarası ile davalı kooperatife üye olduğunu, murisin 21.09.1993 tarihinde vefat ettiğini, davalı kooperatifin 18.12.1993 tarihli yönetim kurulu kararı ile murisin kooperatif ortaklığından ihracına karar verildiğini, bu kararın iptali istemiyle müvekkilleri tarafından Karaburun Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/169 Esas sayılı dosyasında açılan davanın reddine karar verildiğini, kararı istinaf etmeleri üzerine Dairemizin 2017/1263 E. 2019/381 K. sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne, davalı kooperatifin 18.12.1993 tarihli yönetim kurulu kararının iptaline karar verildiğini, bu kararın Yargıtay tarafından onandığını, kesinleşmiş mahkeme kararına rağmen davalı kooperatifin müvekkillerinin üyelik kaydını yapmadığını, bunun üzerine müvekkillerinin 21/06/2021 tarihinde davalı kooperatife başvurarak yasal mirasçıların ortaklık pay defterine kayıtlarının yapılmasını ve yükümlülüklerinin bildirilmesini istediklerini; ancak müvekkillerinin üyelik kaydı yapılmadığı gibi ortaklık senetlerinin gönderilmediğini ve kooperatif ortaklığından doğan hak ve yükümlülüklerinin bildirilmediğini, davalı kooperatifin 28.12.2021 tarihli ihtarnamesinde aidat borcunun hangi dönemlere ait olduğunun ve uygulanan faiz oranının açıkça belirtilmediğini, alacağın mahiyetinin belli olmadığını, Kooperatifler Kanunu’nun 27. maddesinin aksine ödemelerle ilgili olarak ihtarnameden önce müvekkillerine elden yazılı olarak taahhütlü mektupla veya ilanen tebligatla herhangi bir bildirimin yapılarak süre verilmediğini, direkt olarak ikinci ihtarnamenin gönderildiğini; gönderilen ihtarname ile müvekkillerini üye olarak kabul etmek zorunda kaldığını, müvekkillerinin hiçbir genel kurula çağrılmadıklarını ve kooperatifin faaliyetleri konusunda bilgilendirilmediklerini iddia ederek, 28.12.2021 tarihli ihtarname ile müvekkillerinden istenen 1.238.026,59 TL gecikmiş aidat ve gecikme faizi alacağı sebebiyle müvekillerinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
CEVAP : Davalı vekili, zorunlu arabuluculuk başvuru şartının yerine getirilmediğini, davacılar hakkında daha önceki üyelikten çıkarma işleminin ödeme yükümlülüklerini yerine getirmemeleri sebebiyle olduğunu, davacı mirasçıların üye kayıtlarının yapıldığını ve kendilerine aralarından bir kişinin temsilci olarak bildirilmesi isteğini içeren iadeli taahhütlü mektuplar ile güncel borç miktarını bildirir ihtarnamelerin gönderildiğini, davacılara ihtarnamelerle yasaya uygun şekilde bildirim yapıldığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Karaburun Asliye Hukuk Mahkemesi’nin (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) 2015/169 Esas 2017/30 Karar sayılı dosyasında davacı mirasçılar tarafından davalı kooperatif aleyhine kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptalinin istendiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği, bu kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir BAM 11. Hukuk Dairesi’nin 11.03.2019 tarihli 2017/1263 Esas ve 2019/381 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verildiği, kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği; mahkemece alınan bilirkişi raporunda mevcut defter ve kayıtlarla sınırlı olarak yapılan incelemeler sonucunda 2021 yılı Aralık ayı itibariyle genel kurul kararları doğrultusunda davacılardan istenebilecek alacak miktarının 30.751,79 TL’si aidat ve 195.066,64 TL’si gecikme faizi olmak üzere toplam 225.818,43 TL olarak hesaplandığı, hesaplanan borç miktarına şerefiye bedeliyle 01.08.1993 tarihi itibariyle hesaplanmış olan borç miktarının dahil olmadığını, 01.08.1993 tarihi itibariyle oluşan borç miktarının tespit edilebilmesi için Karaburun Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/169 Esas ve 2017/30 Karar sayılı dosyanın incelenmesi ve şerefiye raporunun sunulması gerektiği yönünde görüş bildirildiği, ilgili dosya incelenerek hazırlanan ek raporda, cari hesap ekstresine göre davacıların murisinin 1993 yılı Temmuz ayı itibariyle 3.395.093,00 TL borcunun bulunduğu, TL'den altı sıfırın atıldığı 2006 yılı itibariyle 3,40 TL’ye tekabül ettiği, bu borç için dava tarihi itibariyle istenebilecek faiz miktarının kök rapordaki ölçüler esas alınmak suretiyle toplam 62,43 TL olduğu, genel kurul tutanaklarına göre konutların kuralarının 1993 yılında çekildiği, murise 17 numaralı konutun isabet ettiği; şerefiye raporuna göre 17 numaralı bağımsız bölüme ait şerefiye bedelinin 168.000.000 TL (168,00 TL) olduğu, şerefiye bedellerinin 2005 yılı Ocak ayında ödendiği, dava tarihi itibariyle murise tahsis edilen taşınmaza ait şerefiye bedeli için istenebilecek faiz miktarının toplam 1.525,27 TL olduğu, murisin ortaklıktan çıkarılmasına ilişkin kararın mahkeme kararıyla iptal edildiği, böylece kooperatif ortaklığının kesintisiz olarak devam ettiği, ayrıca davacı mirasçıların 03.12.2021 tarihli yönetim kurulu kararı ile ortaklığa kabul edildikleri, murisin 1993 yılında ortaklıktan çıkarıldığı ve aynı yıl vefat ettiği, ortaklıktan çıkarma kararının kesinleştiğini düşünen kooperatif yönetiminin bu tarihten sonra mirasçıları genel kurul toplantılarına çağırmadığı, 03.12.2021 tarihli kararla ortaklığa kabulden sonra genel kurul toplantılarına çağırdığı, kooperatif yönetiminin 1.238.026,59 TL borç tutarının nasıl hesaplandığının anlaşılamadığı; davacının dava tarihi itibariyle, 1993 Temmuz ayı itibariyle oluşan ortaklık borcu ile şerefiye borcu dahil anapara borcu 30.923,19 TL ve gecikme faizi borcunun 196.654,34 TL olduğu yönünde görüş bildirildiği, kök ve ek raporun açıklayıcı, denetlenebilir nitelikte, somut olaya uygun ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının davacılara gönderdiği İzmir 6. Noterliği’nin 28.12.2021 tarihli 24604 yevmiye numaralı ihtarnamesi kapsamında davacıların davalıya 1.010.449,00 TL borçlu olmadıklarının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
İSTİNAF NEDENLERİ : Davalı vekili, hükme esas bilirkişi raporlarının yöntem ve veri bütünlüğü bakımından hüküm kurmaya elverişli olmadığını, raporların denetlenebilirliği tartışılmadan hüküm kurulduğunu, uyuşmazlığın uzun yıllara yayılan kooperatif ilişkisinde aidat, şerefiye, gecikme faizi ve sair diğer yükümlülüklerin tespitini gerektiren teknik bir hesap uyuşmazlığı olduğunu, bilirkişi raporlarında bazı dönem genel kurul tutanaklarının dosyada bulunmaması, bazı kayıtlardaki boşluklar ve ihtarname tutarının kooperatifçe hangi kalemlerden oluşturulduğunun dosya kapsamında açıkça gösterilememesi nedenleriyle ihtarname tutarına göre daha düşük bir borç hesabı üretildiğini; raporlar, ihtarname tutarı ile rapor hesabı arasındaki farkın hangi kalemlerden ve hangi dayanaklardan doğduğunun ortaya konulmadığını, dönemsel yükümlülükler, ek ödemeler, muacceliyet, gecikme faizi dayanakları ve bunların ortak bazlı cari hesap düzeni gibi kooperatif alacak kalemlerinin tam olarak netleştirilmediğini istinaf sebepleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİNCE VERİLEN EK KARARIN ÖZETİ: Mahkemece 24.03.2026 tarihli ek kararı ile, davalı kooperatifin 02.03.2026 tarihli dilekçe ile istinaf talebinde bulunulduğu, davalı kooperatife 03.03.2026 tarihinde muhtıra yazılarak istinaf harçlarını yatırması için süre verildiği, muhtıranın davalı kooperatife 08.03.2026 tarihinde tebliğ edildiği, davalı kooperatifin muhtıraya rağmen istinaf harçlarını yatırmadığı gerekçesiyle kararın davalı kooperatif tarafından istinaf edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.
Davalı vekilince ek karara karşı istinaf yoluna başvurulmuştur.
EK KARARA KARŞI SUNULAN İSTİNAF NEDENLERİ: Davalı vekili, 02.03.2026 tarihli dilekçe ile asıl kararı istinaf ettiklerini, 03.03.2026 tarihinde taraflarına avans ve harç tamamalama ihtarı gönderildiğini, ancak sağlık sorunları nedeniyle söz konusu tebligatı açamadıklarını ve sürenin geçirildiğini, sağlık raporunu istinaf dilekçesi ekinde ibraz ettiklerini belirterek kararın davalı kooperatif tarafından istinaf edilmemiş sayılmasına dair ek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
GEREKÇE : Dava, kooperatif üyeliği nedeniyle davalı kooperatife borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, ayrıca ek karar ile davalı tarafça kararın istinaf edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.
Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.
İlk derece mahkemesince verilen 14.11.2025 tarihli kararın davalı kooperatif vekili Av.... tarafından istinaf edildiği, ilk derece mahkemesince davalı vekiline gönedirilen 03.03.2026 tarihli muhtırada dosyanın istinafa gidiş dönüş ve tebliğ giderleri ile istinaf harcının yatırılması için bir haftalık kesin süre verildiği, aksi halde istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılacağının ihtar olunduğu, bu muhtıranın davalı vekiline 08.03.2026 tarihinde tebliğ edildiği, verilen bir haftalık kesin süre içerisinde istinaf harcının yatırılmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin 14.11.2025 tarihli ek kararı ile davalı kooperatif tarafından kararın istinaf edilmemiş sayılmasını karar verildiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili Av. ..., mahkemeye sunduğu 14.04.2026 havale tarihli istinaf dilekçesinde, hastalık nedeniyle ara karar gereğinin süresinde yerine getirilemediğini belirterek buna ilişkin özel .... tarafından verilen 07.03.2026 tarihli istirahat raporunu dosyaya sunmuştur.
Davalı vekilince sunulan raporun resmi bir niteliği bulunmamakla birlikte, sunulan raporda davalı vekilinin istirahatli sayılacağı günlerin 07.03.2026, 08.03.2026 ve 09.03.2026 tarihlerini kapsadığı, oysa ara karar ile davalı tarafa verilen 1 haftalık kesin sürenin 15.03.2026 tarihinde sona erdiği anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.
Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
2-Davalı yönünden istinaf karar harcı olan 732,00-TL'den peşin alınan 17.255,94 \* 2 =34.511,88-TL'nin mahsubu ile bakiye fazla yatan 33.779,88-TL harcın ve talep halinde yatırana iadesine,
3-İstinaf başvurusu nedeniyle davalı tarafından yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına
Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 29/06/2026